Inspiratie van Frank Bruining

Sommige dingen raken mij heel diep...

Ik nodig iedereen uit de onderstaande link te volgen en gewoon eens het filmpje te blijven volgen. Ga eens na wat het doet met jou. Bij mij werd er iets geraakt bij het zien van all die mooie beelden. En ik dacht 'wat is het toch bijzonder op onze Aarde, wat een wonder'. Wat kunnen we doen om het leven van onszelf en anderen meer te waarderen, als waardevol te zien en te eren. Inderdaad het is het waard-om te -eren. Ook al gaat het soms mis, zit je diep in de put er is altijd wel iets of iemand die jou kan helpen, iemand die luistert. En iemand die jou laat zien dat je een keuze hebt in hoe jij met een ervaring omgaat. Bekijk het filmpje en als het jou ook een goed gevoel geeft, stuur het door en laat anderen ook meegenieten.

Een mooie dag gewenst.

http://www.rekindering.com/peace/PeaceIsForTheAsking.html

En het zal geen toeval zijn dat 21 september niet alleen de dag van de internationale vrede is, maar ook mijn verjaardag...

Totale waanzin

Nee, dit is geen aankondiging van de drie dolle dwaze dagen van de Bijenkorf. Jammer genoeg, want daar zou ik misschien een leuk stuk over kunnen schrijven. Maar dit gaat over de misstanden in Irak. Volgens het Verdrag van Geneve mag je namelijk geen mensen martelen. Gewoon omdat dat mensonvriendelijk is of zo. Maar oorlog voeren dan!!!!! Is dat dan niet mensonvriendelijk. Nee hoor, we voeren oorlog, moorden gewoon hele volksstammen uit, maar gevangenen martelen is tegen de wet. Totale waanzin. Kunnen we niet gewoon de oorlog verbieden dan? Hoe leggen we dit uit aan onze kinderen? Totale waanzin! Ja, jullie lezen het goed: Totale waanzin! En dat de top er zogenaamd niets van wist maakt het alleen maar nog erger. Hoe leg je dat uit aan je kinderen als je zegt dat ze altijd de waarheid moeten vertellen, geen ruzie mogen maken en eerlijk alles zullen delen? Kom kom, staat er dan niemand op. Ik zou zeggen allemaal massaal NIET naar de stembus. Eerst vriendjes maken en de waarheid vertellen.

Pfoeh, zo ik lijk m'n opa wel. ja sorry hoor maar dit MOEST er gewoon even uit.

Vanochtend hoorde ik dus ook nog een ander verhaal. Mijn dochter knipte op school in haar vinger. Prompt liep zij naar haar oudere zus om zich te laten troosten. Aaaaah, lief he? Vervolgens ging iedereen in de klassen met elkaar 'huggen'. Nog mooier was het effect in de pauze, de zusjes liepen naar elkaar toe om lekker te kroelen (ze zijn 6 en 8 jaar). En wat er toen gebeurde... iedereen op school liep naar elkaar toe en kroelde met elkaar.

Kijk. Kinderen weten het wel. Wanneer gaan wij eens leren van onze kinderen...

Dat verklaart alles!

Natuurlijk, apen vlooien elkaar en dat doen wij als mensen ook. Maar dan noemen we het gezellig keuvelen, of roddelen. Op een of andere manier krijgen we daar een goed gevoel van.
Bij apen weten we wat het doet. Er schijnt een stof vrij te komen tijdens het vlooien (ze trekken aan haren).
Interessant hoor. Maar waarom worden mensen altijd vergeleken met dieren. En dan zeker apen. Omdat we daar veel op lijken? Ik heb ook gehoord dat ons menselijk DNA heel veel lijkt op dat van varkens...

In de laatste Intermediair staat een uitvoerig artikel over hoe en waarom we soms zo schurftig tegenover elkaar en over elkaar doen. Nou, kijk maar eens naar de apen. Die doen dat ook, maar dan anders.

Ik vind dat we eens moeten stoppen met het zoeken naar excuses waarom we zo doen tegen elkaar. Honderden redenen zijn er te vinden. En allemaal terug te voeren op apen, kippen, ratten weet ik veel allemaal. Ga gewoon eens kijken hoe we aardiger tegen elkaar kunnen zijn. Een dag niet roddelen. Denk gewoon eens aan jezelf, ga gewoon eens na hoe je maandag jouw collega kan helpen met iets. Misschien kun je vanaf volgende week iedere dag een andere collega een compliment geven. Sommige zullen dan denken 'ja ja, wat zullen anderen daar van vinden'. Want roddelen over anderen ok. Maar stel je voor dat er geroddeld wordt over jou... Overigens is dat iets dat dieren niet kunnen, zich voorstellen dat er iets zal gaan gebeuren. Alleen wij als mensen hebben die gave in ons brein.
Alleen om dat laatste verschil kun je mensen niet vergelijken met dieren.

En natuurlijk snap ik ook wel dat het gaat om instinct, en dat wij als mensen dat ook hebben. Maar wat hebben we eraan om te weten dat apen hetzelfde gedrag vertonen? Gaan we het dan veranderen? Was dat maar waar! Nee, we lachen erom en kunnen zeggen dat het nu eenmaal zo is. En gaan we vervolgens gewoon door met ons irritante gedrag.

Stel je dus gewoon eens voor dat er alleen maar liefde was in de wereld. En dat iedereen eerlijk was en elkaar zou helpen. Misschien zoals mieren, of bevers. Hoe zou het er dan op jouw werk aan toe gaan? Oeps. Dat kan natuurlijk niet, wij zijn geen dieren...

Hoe weet je dat je op de juiste weg bent?

Heel veel mensen weten wel wat een navigatiesysteem is, sommige weten ook hoe het werkt. Een aantal mensen zegt toch dat het niet werkt en je altijd verkeerd gestuurd wordt. Maar de meeste mensen die ik ken varen er wel bij (of liever gezegd, rijden er wel bij).

Heel handig hoor. Je toetst een bestemming in en de route wordt berekend. Het mooie is dat de GPS ontvanger - om voor mij onduidelijke redenen ook wel GPS muis genoemd - even tijd nodig heeft om te bepalen... en nu even langzamer gaan lezen (ik typ dit dus ook echt langzamer!) waar jij (de muis in dit geval) zich bevindt. Want wel eens geprobeerd om te gaan rijden zonder dat er een 'huidige plaatsbepaling' is gedaan. En jij natuurlijk ook niet weet waar je bent... Lastig toch?

Ook met doelen stellen is dat zo. Twee belangrijke zaken die in een navigatiesysteem vanzelfsprekend zijn, vergeten we wel eens. Waar wil je naar toe maar zeer zeker ook waar ben je nu. Gelukkig heeft TomTom allerlei kaarten van diverse gebieden en herkent het systeem waar jij bent en wanneer je er bent. Maar hoe zit dat met onze eigen kaarten. Weten we wel waar we naar toe willen en hoe maken we onszelf duidelijk dat we er zijn, zodat we intern horen 'BESTEMMING BEREIKT'. Zorg dat je precies weet wat je gaat bereiken, hoe dat eruitziet, klinkt en hoe dat voelt. Doe alsof het nu bereikt is.

Nou las ik gisteren bij Martijn over zingeving, routes, TomTom en vooral dat verhaal over die laatste inspireerde mij om er een bericht aan te wagen. Want Pieter Geelen, 1 van de oprichters van TomTom maakte vandaag bekend dat hij € 100 miljoen weggeeft aan een goed doel. Bill Gates en Waren Buffet gingen hem voor. In het geval van Geelen gaat het geld naar zijn eigen Turing Foundation, ter bestrijding van Lepra en ten gunste van het jongerenonderwijs, kunst en de natuur.

En dat geeft mij dan weer een goed gevoel, want ik gebruik ook TomTom & FrankFrank. Beide met de allernieuwste kaartupdate...

Trouwens leuk cadeau voor de kerst:

TomTom One Benelux
TomTom

Gratis Knuffelen

Martijn van Luminant in zijn rubriek: Wauw over Viraal knuffelen. Ik kreeg deze videoclip al eerder toegezonden en vond het heel bijzonder. Het ging deze keer niet over geld, maar over een glimlach, een knuffel, een beetje liefde in de wereld brengen. Klik op het plaatje om het filmpje te zien op YouTube

Je hoeft er zo weinig voor te doen en het kost helemaal niets. Afgezien van het feit dat je er wel aandacht eerst aangeeft. Maar dat is zeker de moeite waard.

Vraag 1: aan wie zou je iets meer aandacht willen besteden?
Vraag 2: wat zou je dan willen doen of zeggen, of....?
Vraag 3: Wanneer ga je dat doen?

Wees vriendelijk tegen mensen die je tegenkomt. Glimlach eens 'in het wilde weg' en ervaar wat dat met je doet en wat je ervoor terugkrijgt.

Have fun!

Het levenstheater

Hoe bouw jij de perfecte levensscenes? Gisteravond, improvisatietechnieken voor het theater. Mooie avond! Leuk, leerzaam en ontspannend. Het ging over rollen. Hoe geef je je rol meer inhoud. In ieder geval moet je een beslissing nemen over de rol die jij hebt en de rol die de ander heeft. Zonder dat...geen kader. Het werd duidelijk tijdens een van de scenes.

We moesten een beslissing nemen over de rol die een ander had. Dus iemand belt aan en jij bepaalt welke rol die persoon heeft. Dus een beslissing nemen, want een ander doet het niet voor je. Neem je die beslissing niet, dan gaat het verhaal nergens over en bereik je niets. Wanneer je een rol toekent, heb je sturing over de scene. En zo gaat het nu ook in het dagelijks leven. Wij spelen - of hebben - allemaal rollen, de vader, de moeder, de werknemer, de klant, de automobilist, de vertegenwoordiger, het kind etc. Welke rollen speel jij eigenlijk. Wie maakt die keuze? Jijzelf of anderen? Betekent dat dan ook dat anderen bepalen hoe jij jouw leven vormgeeft. Jouw levenstheater wil je toch zelf in de hand houden. Wie ben je en waar sta je voor?

Hoe meer jij jouw rol bewust kiest, hoe meer jij jouw leven in de hand houdt. En zoals Tony Robbins ooit eens schreef: 'op het moment dat je een beslissing neemt, krijgt jouw toekomst vorm.