Gisteren kwam mijn dochter thuis met een belangrijke mededeling. En tegelijkertijd een vraag. Ze was naar de oogarts geweest. Een bril was nodig. Mama moest speciaal omrijden om mij dat te vertellen en mij mee te vragen een bril aan te schaffen.
'Waarom wil je mij ook mee hebben', vroeg ik. Waarop ze vertelde dat dit soort gebeurtenissen erg belangrijk zijn voor ouders om erbij te zijn... (volgens mij vind ze het gewoon gezellig). Tja, een eerste bril...
Maar al kijkende op mijn agenda en taken voor die dag leek het niet te kunnen. Toch ging ik mee (watje hè?) en vertelde haar in de auto dat dat natuurlijk niet altijd zomaar gaat. Want er moet natuurlijk ook geld binnenkomen. En als er geen geld binnenkomt... geen bril. Waarop deze eigenwijze snotaap zei: 'als er geen geld is dan haal ik er toch gewoon een bij de Kringloop!'
Volgens mij hoef ik de moraal van dit verhaal niet uit te leggen.
We hebben een mooie bril uitgezocht en een gezellige middag gehad.
