Ontdek de Kracht in Jezelf

Verslag van een bijzondere ontmoeting

Het afgelopen weekend heb ik samen met een mooi aantal andere mensen de workshop en training mogen volgen van don Alverto Taxo. Al eerder heb ik geschreven over hem en besloot toen ook dat ik wel wilde organiseren dat deze man naar Nederland kwam om zijn wijsheid te delen. En aldus geschiedde.

De juiste plek

De zaterdag begon niet op de afgesproken 10 uur. Maar begon op het moment dat don Alverto aanwezig was. En dit zegt eigenlijk al heel veel over dit weekend. Aanwezig zijn. Hij vertelde over one plek in de wereld. En dat je altijd daar bent waar je op dat moment hoort te zijn. Niemand is op een plek waar hij niet hoeft te zijn. Hier schuilt natuurlijk een enorme waarheid in. En tevens spreekt hij daar ook een behoorlijke verantwoordelijkheid mee uit. 

Ben je hier?

Als metafoor gaf hij aan dat, wanneer we de treden van een trap op of af gaan, we de treden tellen waar we op stappen. Maar we tellen niet de trede waar we op staan (of de plek waar we staan). Hij maakte die dag duidelijk dat aandacht voor dat wat we doen, door te voelen wat we zien, door te voelen wat we horen, door te voelen wat al onze zintuigen waarnemen we er helemaal kunnen zijn. Ben jij, terwijl je dit leest, helemaal hier? Voel je wat je leest?

Heb je honger?

Ook vertelde hij dat we onze mind, onze gedachten zeer krachtig zijn. En dat we er vooral niet in gevecht mee moeten gaan. Het is onze krachtige vriend. Daarom legde hij eerst veel uit over de kosmologie vanuit de Andes. Onze hersenen hadden op een gegeven moment genoeg gehad en zaten vol. En zoals Alverto dat mooi kan vertellen 'we kregen honger'. En hoe meer honger we hebben naar ons zelf, naar de magie van het leven, naar onze bijdrage in het geheel, hoe eerder wij de stappen zetten en ook kunnen genieten van die stappen. Als je geen honger hebt, zie je dan het uitgebreide buffet van het leven. Ga je er dan van genieten? Of eet je gewoon. Voor de mensen die wel een gevast hebben, hoe is dat eerste hapje?

De kosmische wet van wederkerigheid

De zondag ging vooral over de basishouding voor de mensen die 'healer' zijn. En iedereen is natuurlijk een healer. Belangrijk te weten is dat de kosmische wet van wederkerigheid iedere seconde van de dag werkt. Dat in alles wat we doen, we een effect hebben op anderen en de omgeving. En dat dat ook terugkomt. Dat betekent dus heel bewust zijn van je gedrag en het effect daarvan.

Een techniek is slechts een voorbeeld

'Er zijn mensen die vooral technieken kennen' vervolgde don Alverto. 'Maar een techniek is slechts een voorbeeld van hoe iets zou kunnen'. Op het moment dat je een techniek toepast op precies dezelfde manier zoals je geleerd is, hoe bewust ben je er dan van. Wij zijn geen robots. We zijn mensen. En we hebben bewustzijn. Het gaat erom om met volledige aandacht bij jezelf te zijn. Om te voelen wat nodig is. Alverto sprak over deze tijd, en dat het eenvoudiger is om open te staan voor spiritualiteit. Een aantal jaren geleden zou zijn boodschap nog niet aankomen. Mensen zouden het niet begrijpen.

Dankbaar delen

De traditie vanuit de Andes gaat vooral over het delen van wijsheid. Niet over energie zien, pendels, storytelling of kristallen. Het gaat over voelen wat je doet en voelen wat je waarneemt. Je verantwoordelijkheid nemen voor  je eigen leven en delen wat je weet. Met volledige aandacht en dankbaar voor de plek waar je bent en op jouw manier. In contact met alles en iedereen. Je kunt dat nu al. Het vergt alleen een beetje oefening, maar als je je hier iets van in herkent dan weet je het. En hoeven we ons alleen nog maar te gedragen naar wat we weten.

Oude voorspellingen

De tijd is er klaar voor om weer vanuit het hart te leven. Met behulp van de wetenschap en de kennis die we al hebben opgedaan. Maar nu vanuit het voelen met onze vijf zintuigen. De Tibetaanse monniken waren onlangs op bezoek in de Andes (Ecuador) en Alverto realiseerde zich dat zijn boodschap ook dankzij hun werk nu duidelijker overkwam. De wereld is klaar voor een verandering. De voorspellingen van de oorspronkelijke bewoners van Noord- en Zuid Amerika zijn dat de Condor en de Adelaar samen zullen vliegen. Dat is een metafoor voor het samengaan van hart (Condor) en en hoofd (Adelaar).

Wees wie je bent

Don Alverto Taxo is voor mij een van de weinige mensen die 'walk your talk' is. Alle managementtrainers en wannabee goeroes doen mooi werk. Maar ik merk toch vaak incongruentie. Ook bij mezelf! Dat is me wel weer duidelijk geworden dit weekend. Gelukkig, want het is een mooi pad wat we bewandelen.

Alverto liet heel mooi zien dat werk en gezin samen kunnen. Hij gaf de training en workshop en zijn dochtertje en vrouw zaten in de zaal. Zijn dochtertje liep te spelen en zat af en toe op zijn schoot. En hij was gewoon wie hij was. Wat een mooi voorbeeld van hoe mensen met elkaar omgaan. Don Alverto sprak nog over hoe belangrijk kinderen zijn in hun samenleving. En dat hebben we ook echt kunnen voelen.

Dank

Dank je wel Meike, Inge, Tom voor het mede organiseren, huisvesten en vertalen.

Dank aan alle mensen die aanwezig waren en hun vertrouwen in mij om naar deze dagen te komen.

Meer informatie over don Alverto Taxo:

• Mijn eerdere blogpost met filmpje
• De website van don Alverto Taxo

See the full gallery on posterous

Posted from Leiderschapsontwikkeling

De 10 geboden van de native americans

Ik kwam deze 10 'geboden' vanuit de Noord-Amerikaanse Indianen weer eens tegen in mijn documenten. Ik las ze door en kwam tot de conclusie dat het eigenlijk heel simpel is om deze te volgen. Misschien weten we niet altijd hoe we het zouden kunnen volgen. Maar de bereidheid hebben om stap voor stap de 'geboden' gaan onderzoeken is al heel wat. En wanneer het goed voelt er iets mee te doen, neem je gewoon de volgende stap. Lukt het niet, dan ga je te rade bij jezelf. Waarom lukt het niet. Wat houdt mij hierin tegen. Wat geloof ik over mezelf en over anderen waardoor het niet lukt of moeilijk is een van de regels op te volgen.

Zie hoe ze in elkaar passen en elkaar bevestigen en verstevigen.

Hier zijn ze:

1. Behandel de Aarde en alles dat er op leeft met respect
2. Blijf dicht bij de Grote Geest
3. Toon veel respect voor je broeders en zusters
4. Werk samen in het voordeel van de gehele mensheid
5. Help en wees vriendelijk waar nodig
6. Doe waarvan jij weet dat het goed is
7. Denk aan de gezondheid van je lichaam en geest 
8. Wijd een deel van je inspanningen aan een groter geheel
9. Wees altijd trouw en eerlijk
10. Neem volledige verantwoordelijkheid voor al je acties

In het Engels:

1. Treat the Earth and all that dwell thereon with respect
2. Remain close to the Great Spirit
3. Show great respect for your fellow beings
4. Work together for the benefit of all Mankind
5. Give assistance and kindness wherever needed
6. Do what you know to be right
7. Look after the well being of mind and body
8. Dedicate a share of your efforts to the greater good
9. Be truthful and honest at all times
10. Take full responsibility for your actions

Met welke heb je moeite? Welke gaan jou makkelijk af? Wat ik merk is dat het een behoorlijke verantwoordelijkheid bij ons als mensen neerlegt. Dat we zelf beslissen wat goed en niet goed is. Maar dat we altijd onze omgeving daarbij in de gaten moeten houden. En natuurlijk ons eigen welbevinden. Balans dus!

Zou trouwens bij veel bedrijven erg mooi in de hal passen...

Posted from Leiderschapsontwikkeling

Despacho: aandacht, dankbaarheid, respect en delen

Het zijn nogal wat woorden die hierboven als titel staan. Het zijn de woorden die de betekenis geven aan gevoelens die ik belangrijk vindt. Maar ook de gevoelens van mensen om mij heen. De despacho is voor mij het ritueel, de symboliek die voorbij aan deze woorden gaat. Zoals een verhaal jou diep kan raken, kan een despacho ceremonie het diepste gevoel van liefde in jou naar bovenhalen. In stilte, samen, het bekende en het onbekende.

Wat is een despacho?

Een despacho is een offer dat wordt gedaan om te 'bidden' voor geluk, gezondheid, succes, dankbaarheid en/of om zware energie weg te nemen. Het is een eeuwenoud gebruik in Peru waarbij de Paqo's (sjamaan/priesters/healers) deze bijzondere rituelen uitvoeren ten behoeve van de gemeenschap.

Een despacho bestaat uit een papier waarop verschillende ingrediënten worden geplaatst. Het begint meestal met het plaatsen van Kintu's. Dat zijn 3 cocabladeren. Daarop komen dan watten, rozen, noten, mais, chocolade, snoepfiguurtjes (dieren), kruiden, (nep)geld en ga zo maar door.

Deze inhoud is niet zomaar een samenraapsel van wat voorhanden is. Met veel respect, aandacht en vooral intentie wordt het door de paqo in de despacho geplaatst. En daar gaat het vooral om. De intentie en de aandacht.

De symboliek van de inhoud is heel simpel. Zo staan de watten voor de wolken. Wordt de inhoud zachter gemaakt met anijszaad, rode en witte rozen voor vrouwelijk en mannelijk. Mais voor groei en geld voor succes. En zo zijn er nog tientallen ingrediënten.

Het begin van de ceremonie

De deelnemers komen voor een despacho. Dat kan zijn om de Aarde te eren, maar ook om de Ayni te herstellen. Ayni is de wederkerigheid, de balans tussen geven en nemen. En de despacho, als offer, is zeer geschikt om op energetische wijze deze Ayni te herstellen. In Peru zijn wel 100 verschillende despacho's te vinden. Voor ieder item (huis bouwen) of doel is wel een despacho samen te stellen.

Het begint met het 'ademen' in de Kintu's. Je krijgt allemaal cocabladeren. Je 'zegent' deze met jouw intentie die je hebt voor de ander in jouw groep. Dus dat wat je de ander wenst, geef je aan de bladeren. En vervolgens geef je dat aan die ander. Zo doe je dat voor heel de groep en krijg jij ook zelf deze Kintu's.

Na dit proces worden de verschillende dingen in de despacho geplaatst. Met intentie en gezegend door de groep en de paqo. Wanneer dit helemaal klaar is, wordt het pakketje dichtgevouwen. De paqo gaat daarna met dit pakket langs iedereen om 'zware energie' weg te nemen. Als dat gedaan is, gaat het pakket het vuur in.

Intentie

De kracht van een despacho ligt in de intentie. Met heel veel aandacht voor elkaar en het proces deel je iets heel bijzonders. Iets heel ouds en essentieels. De dankbaarheid die ik heb ervaren en die ik heb mogen delen tijdens dit ritueel is niet te omschrijven. De stilte die ontstaat is werkelijk waar mooi. In deze wereld wordt veel gezien als normaal. Het water uit de kraan, de zon die opkomt en het eten dat we dagelijks hebben. Een despacho laat je even stil staan voor dat waar je dankbaar voor bent, voor de wensen die je hebt, voor de steun die er is en de magie om ons heen.

Als je een keer in Peru bent, doe een keer een despachoceremonie. En wanneer er weer in Nederland een gegeven wordt, laat ik je dat graag weten. Of het nu voor jezelf, voor je gezin of - ja zelfs daarvoor - je bedrijf is. 

Hieronder is Don Alejandro de despacho aan het samenstellen (In Caral, Peru)

 

Wetenschap en Natuur

Don Alverto Taxo is een Elder en een Lachak. Hij heeft een behoorlijke verantwoordelijkheid. Namelijk vertellen dat we meer in harmonie moeten leven met onze omgeving. Respect voor de natuur, voor andere mensen, voor onze ouders en onze kinderen.

In deze video spreekt hij die zaken uit die bij mij klinken als gewoon. Maar waarom is het dan zo lastig om er meer aan te doen. Waarom zien zoveel mensen het niet (of willen het niet zien).

De voorspelling bij zowel de Indianen in Noord- als Zuid Amerika gaat over het samen vliegen van de Eagle en de Condor. de Eagle staat voor de techniek, de wetenschap, de kennis. En de Condor staat voor het gevoel, het hart. Lang genoeg hebben we die twee afgescheiden. Hoe kunnen we onze wetenschappelijke kennis (nog) meer inzetten voor het herstellen van de harmonie tussen de mens en zijn omgeving.

Op 10, 20 en 21 maart is Don Alverto in Nederland bij Commitments

Kijk het interview (met Nederlandse ondertiteling) en geniet van de wijsheid van deze man.

Reisverslag Peru

Hieronder het verslag van mijn reis naar Peru. Een reis met de Q'ero indianen uit de Andes. De Q'ero hebben al heel lang mijn hart gestolen en al bijna vier jaar heb ik trainingen en inwijdingen gehad van verschillende Paqo's. Ik vond het nu tijd om ze in hun eigen land op te zoeken en samen met hun de verschillende heilige plekken aan te doen.

Dag 1

Vandaag na een lange reis in het vliegtuig aangekomen in Peru. In Lima. Vandaar uit werd ik samen met Christian en Anita uit Zweden naar ons hotel gebracht. Wat een gribus is dat Lima zeg! Behalve dan waar ons hotel staat. 

Ze rijden hier allemaal als gekken en hun handen zijn aan de claxon vastgeplakt lijkt wel. Iedereen rent hier op het zebrapad, rood of groen maakt niet uit. Je moet constant op je hoede zijn. En de straten worden volledig benut. Op een weg met twee rijbanen rijden ze 4 rijen breed, maar dan proppend in elkaar om er toch 2 banen van te maken. Soort ritsen in turbovorm. Zal blij zijn als we de natuur in gaan. 

Vanavond hebben we eerst gezellig samen gegeten. De eerste paqo was er ook al bij, Don Alejandro. Een sjamaan met een zo vriendelijke lach, die zou je zo je huis toevertrouwen. Het is gewoon lief om te zien. 

Er is nog een nederlandse vrouw bij (Meike) en die is vaker in Peru geweest (is de ex van Dennis, die dit allemaal organiseert).

Er hebben er twee zich afgemeld en volgende week komen er nog 2 bij. Kortom we zijn deze week met vier en volgende week met 6 reizigers inclusief mij. Dat betekent in ieder geval voldoende aandacht.  

Morgenochtend gaan we naar het museum in Lima en in de middag naar Caral. Het oudste stadje hier in de buurt (3000 vC). 

En nu... Lekker slapen. Ben erg moe van al die opwinding. Want ik vond het behoorlijk spannend zo in mijn eentje zonder enige bekenden naar dit mooie land. Hoop wel dat het wat rustiger wordt, die Peruvianen kunnen toch een herrie maken!

Dag 2

Caral, 13 augustus 2009

Het is even wennen met de tijd. Vannacht werd ik om 2.00uur 's nachts dus klaarwakker. En een herrie buiten. Ik snap nu waarom een vriend van mij tegen me vertelde om oordopjes mee te nemen. Maar goed, weer in slaap gekomen. 

Na het ontbijt Lima ingegaan en het museum der gouden inca schatten te bekijken. Een mooie achtergrond voor de rest van de dagen in Peru. Want er was veel info over de Inca's. 

Lima is te vergelijken als 1 grote zwarte beverwijkse markt. Vooral op voedselgebied. Gezellig en ook lekker eten voor weinig geld. Een flinke maaltijd kost nog geen 10€. 

Het schijnt altijd bewolkt te zijn in Lima en ik vind het er ook echt stinken naar een grote stad. Van mij mogen we weg. En dat deden we ook. Om 1500 uur vertrokken we naar Caral en 3 uur later kwamen we aan. Onderweg de sloppenwijken van Lima gezien. Wat een armoe!

Na het eten een wandeling naar het strand en de visafslag. Ook hier veel (vis)industrie. Niet mijn plek. 

We slapen in een hostel wat erg goed verzorgd is. Lekker eten, gezellig bij de plaatselijke mensen als het ware thuis. De eigenaar is een vrijmetselaar en was leuk om met hem daarover te praten. 

Morgenochtend gaat de wekken om 0630 want nu gaan we dan een ceremonie doen. Gelukkig, want het reizen, eten en in de stad banjeren heb ik nu wel gezien. 

Voel me wel lekker thuis en ben klaar voor morgen.

Dag 3

Lima, 14 augustus 2009

Vanochtend vroeg uit de veren (half 7 wekker) om naar Caral te gaan. Een rit van drie uur. 

Caral is nog niet zo lang geleden ontdekt. Er zijn daar 8 pyramides blootgelegd. In totaal moeten er zo'n 100 pyramides zijn. We kregen een zeer persoonlijke rondleiding door dit gebied dat geschat wordt op 5000 jaar oud. Daarnaast is het een zeer mooie bijna onwaarschijnlijke omgeving. Bergen, pyramides, zand en ruimte. 

We hebben daar een speciale openingsceremonie met Don Alejandro gedaan. Een despacho. Een offer aan pachamama (moeder aarde) en de apus (bergen). En we kregen allemaal een soort zegening. 

Ik vind het heel bijzonder dit te ontvangen. En ik ben ook erg onder de indruk. 

Don Alejandro is een pampa mesayok. Een paqo van het 2e level. Een earthkeeper, hoeder van de aarde. Een paqo is een sjamaan/priester. Houder van de oude rituelen in de Andestraditie. 

Nu bijna op plaats van bestemming. Morgen vliegen we naar Cuzco is Sacred Valley

Dag 4

Yucay, 15 augustus 2009

En de wekker ging weer vroeg want om 8 uur werden we opgehaald door het busje om van Lima naar Cuzco te vliegen. Uiteindelijk ben je dan om 13.00 in Cuzco. Maar wat is dat anders dan Lima zeg. Ik werd er spontaan blij van. Vanuit het vliegtuig kon ik het Andesgebergte zien. Nou, Zwitserland kan wel inpakken. Wat een gevaartes. 

Cuzco is vriendelijk, schoner en meer ruimte. Het ligt op 3200 meter hoogte of zoiets. En dan zie je NOG bergen om je heen. De grootste berg in die buurt is ik dacht Salkantay of Ausengate. Die iets van 6500 meter is.

Even gestopt op het marktje van Cuzco en dan op naar Moray. Een soort graancirkels, maar die dan ook echt werden gebruikt voor de landbouw. Onderweg nog een fotomoment van de drie belangrijkste bergen daar. Echt ADEMBENEMEND!!! Die eerste dagen vond ik wel mooi, maar dit is onbeschrijfelijk mooi. IJsland is mooi, dit is maal 10 (wel anders, maar toch)

Na ceremonie te hebben gedaan met Don Claudio in de cirkels om pachamama te eren zijn we verder gegaan naar onze eindbestemming van vandaag. Yucay. 

Misschien merk je wel in mijn schrijven dat ik erg enthousiast ben. Nou dat klopt. Het is hier supermooi. Overigens slapen we in superdeluxe hotels. Waar we nu zitten is omringd door bergen. De zon komt er nog maar net overheen ;-)

Nu gaan we even eten met z'n allen. Een aantal lokale drankjes en voedsel hebben we al gehad, maar wie weet vanavond weer iets nieuws. Cavia heb ik nog niet geproefd. 

Morgen gaan we een soort plateau bekijken van de Andes. Hoog weer in ieder geval. Ik heb gelukkig (nog) geen last van hoogteziekte. Wel merk ik dat ik snel buiten adem ben door de ijlere lucht. Gelukkig hebben we Cocabladeren om op te kauwen en cocasnoepjes. Lekker hoor. 

Dag 5

Op deze dag hebben we de tempel van de zon en de maan aangedaan. Zeer belangrijk in de Inca cultuur. 

Onderweg even bij de plaatselijke markt gestopt waar wel 20 verschillende aardappel- en maissoorten te koop zijn. En nog veel meer. Erg druk en zeer leuk om te zien. 

In de tempel hebben we natuurlijk een ceremonie gedaan. Hierna ging het even minder met mij en kreeg ik waarschijnlijk last van de hoogte. Gisteren had Kristian er last van en nu ik. Overgeven en diaree. Ik voelde me aardig beroerd en ben dan ook niet met de groep mee gaan eten. Maar lekker gaan slapen, wat overigens erg lastig ging. De nacht ervoor lag ik ook als vanaf 3 uur klaar wakker. 

Het is nu een stuk beter. Nog niet weg, dus ik kijk even of het verstandig is om mee te gaan vandaag. Eerst maar even ontbijten. 

Ja, dat kan ook gebeuren. Ruimt lekker op zal ik maar zeggen. Verder geen hoofpijn of hoesten en dat soort dingen. Voordat jullie bang zijn dat ik de mexicaanse griep heb. Ik kan zelfs iets verkeerds gegeten hebben. 

Dag 6

Zo. Een dag naar Pumamarca. De tempel van de puma. Puma staat voor emotie, kracht, dualiteit van dood en leven en orde en chaos.

Maar eerst langs de Wayruna. Dit is de stam die direct afstamt van de Inca's en nog steeds in harmonie met de natuur leven. En het is een heel bijzonder gezicht de redelijk vale en stoffige huizen, loslopende schapen, koeien en ezels met daarin deze kleurrijke mensen in hun prachtige weefproducten. 

En dan verder. Op naar Pumamarca. Daar aangekomen zagen we al stukken van de tempel bovenop de berg liggen. 

Onze gids zei dat het wel mooi was om naar boven te lopen. Was maar 40 minuten. Maar steil... En dat op 3200 meter hoogte. Ik voelde mijn hart goed kloppen en werd ook een beetje kortademig. Mooie ervaring hoor zo. 

En als je dan bovenkomt met zo'n betoverend uitzicht. Echt geweldig. Daar wil je alleen maar stil zijn. En dat heb ik dus gedaan. Liggen op een lange steen met uitzicht op de vallei (sacred valley) dommelde ik langzaam weg. 

Terug in het hotel konden we nog een persoonlijke sessie krijgen met onze Paqo (sjamaan). En dat was een super ervaring van een uur. Volg je hart en niet de mind want dat is alleen maar verwarrend, was de boodschap. En energetisch was ik aardig weer opgeschoond. Ben benieuwd of het effect op mijn buik heeft gehad of gaat krijgen. 

Morgen hebben we een vrije dag. Misschien gaan we als groepje naar Pisac. Dat is aan morgen. Nu ga ik douchen en slapen want ik heb het helemaal gehad.

Dag 7

Onze dag vrij

Met het ontbijt achter mijn kiezen ging ik naar het plaatselijke vrouwtje dat hier haar waren verkoopt. Alles zelf gemaakt. En in een hele leuke conversatie kwam ik weer veel te weten over de achtergrond van de symbolen op de weefproducten. Ook gelijk wat aangeschaft voor mezelf en de kids (en misschien Tanja).  

Ben daarna even een stuk gaan lopen in de omgeving. Je kunt hier blijven lopen zolang je niet geraakt wordt door een voorbijkomende auto. Maar ze laten op tijd weten dat ze eraan komen door te tuteren. 

In de middag met mijn Zweedse vrienden (Anita en haar broer Kristian) met de taxi naar Urubamba. Kristian heeft dus echt hoogteziekte en de dokter heeft hem injectie en zuurstof toegediend. Gelukkig gaat het wel goed. 

Urubamba is een leuk stadje met eigenlijk alleen maar lokale mensen. Ze verstaan dus ook geen engels. Maar we konden ons redelijk redden en voor 5 soles zit je binnen 10 minuten weer in het hotel. 10 soles is ongeveer €2,50. Geen geld dus. Een ritje van ongeveer een uur is 60 soles. €15 dus. Erg goedkoop. 

Morgen naar Machu Picchu. Het 8ste wereldwonder. Ik ben benieuwd. 

Dag 8

Vandaag vroeg op om naar Machu Picchu te gaan. Met trein, taxi en bus komen we dan bij het 8ste wereldwonder. 

De temperatuur is lekker trouwens. Ondanks dat het 20-26 graden is, is dit goed uit te houden met een frisse wind. Ook helpt het om laagjes te dragen. Op een of andere manier blijf je toch koeler. 

Het is erg druk door de vele toeristen. En omdat we er in de middag zijn, is het gelukkig wat rustiger. 

De bouwwerken op de berg zijn echt mooi om te zien. Ongelooflijk eigenlijk dat ze rond 1000 na Christus dit hebben gebouwd. Ongeveer 100 jaar zouden ze erover gedaan kunnen hebben. Generatie na generatie. Maar niemand is eigenlijk zeker over bouw, gebruik en ouderdom. Zelfs de naam klopt eigenlijk niet. Maar dat mag de pret niet drukken. 

Vooral de bergen eromheen vind ik fantastisch.

Morgen zijn we er nog een dag. 

Dag 9

Vandaag de hele dag bij Machu picchu geweest. In de hotsprings gelegen en verder nog wat geshopt. 

Nu wachtend op de trein, wat erg lang duurt. En dan nog zo'n 3 uur onderweg en zijn we weer om 2200 uur in het hotel. Dan snel de bagage klaarmaken voor onze hike van 4 dagen.

Dag 10, 11, 12 en 13

Zo. Weer terug in de bewoonde wereld. 

Na om 5 uur 's morgens vertrokken te zijn richting onze bestemming kwamen we een beetje gaar aan. Maar direct aan de wandel. Camelbag gevuld met water. Loopstokken en wat powerbars voor onderweg. Want we gaan 6 uur per dag lopen! Eerst dalen en dan stijgen. Nog een keer stijgen en dan weer dalen, stijgen ach en zo door. Maar steil daar... We stegen van 1200 naar 3400 meter. Dus dat is best behoorlijk. 

Soms kwamen we in het donker aan op onze bestemming. Ja, 1800 uur is het al donker. En 0600 al weer licht. Zo vroeg stonden we dan ook weer op. 

Maar de tocht is dan ook zeker de moeite waard geweest. We hebben een oude Inka tempel bezocht (Choquequirao) die nog niet toeristisch is (omdat het een lastige tocht is). Zeer mooie uitzichten op de machtige bergen van de Andes. 

Steeds meer mensen van ons groepje wilde gebruik maken van een paard. Eerst Kristian, toen Maike en toen Anita. Ik niet. Ik loop tot ik er bij neerval. En dat gewoon bij 35 graden. Ik had energie voor 10. Waar het vandaan kwam weet ik niet, maar op een gegeven moment had ik een voorsprong van 1 uur op de eerstvolgende en 2 uur op de laatste! Dus je snapt wel hoe trots ik ben op mezelf. En gewoon niet moe, althans... Gewoon lekker moe. 

Tijdens onze trip werden we goed verzorgd. De spullen om te slapen enzo gingen allemaal met de paarden mee. Onze (gehuurde) tenten werden opgezet. En drie keer per dag een warme (3 gangen) maaltijd. En lekker hoor! Super hoe zo'n kok geïmproviseerd kan koken. 

Tijdens zo'n trip kom je lekker tot jezelf. Even alles op een rijtje zetten. Zeker wat betreft mijn prioriteiten. Ik vraag me dan af hoe het komt dat ik zo de trip kan maken. Zonder spierpijn, mijn valangst overwinnend, met koude douches en gaten in de grond ipv wc's. Ik ben dus echt trots op mijn body en daar mag ik best wel meer aandacht aan geven. Meer bewegen dus!

Kortom deze tocht is een soort pelgrimstocht geweest. Peru brengt me echt bij mezelf (mogelijk was een soortgelijke tocht in een ander land ook zo verlopen, maar toch). 

Nu terug in Cuzco. We gaan de stad verkennen en nog wat plekken bezoeken. De dag erna weer naar huis, waar ik zeker naar uitkijk. 

Peru is schitterend mooi. Niet te beschrijven en eigenlijk niet te fotograferen. Peru moet je beleven. Zeker de laatste 4 dagen hebben op alle vlakken een diepe indruk op me gemaakt. De natuur, de mensen, de uitdaging van de tocht zelf. 

Laatste dag Peru

En dan is het zover. De laatste dag in Peru is voorbij. De tempel ter verering van de bliksem hebben we bezocht en samen met 3 nieuwe paqo's met behulp van een despacho hebben we dit avontuur afgesloten. 

De paqo's (sjamanen) waar we mee hebben gewerkt zijn in volgorde van verschijning:

Don Allejandro

Don Claudio

Don Pasquel

Donna Santosa

Don Umberto (+vrouw)

Don Guillarmo

In de avond een afscheidsdiner en lekker op tijd het bedje in. 

Terugkijkend op deze reis zie ik de vierdaagse hike wel de meest indrukwekkende. Bij elkaar genomen heeft Peru, de mensen, de activiteiten veel impact op mijn manier van denken gekregen. 

Geleerd dat er maar heel weinig binnen de eigen controle ligt. Je kunt nog zo goed voorbereid zijn, het kan zo anders lopen. Zo is gewoon mijn interne vlucht gecancelled en ben ik op een andere vlucht gezet. Het is wel snel opgelost, maar het geeft maar aan dat hoe je het ook checkt en vastlegt het ongrijpbaar is. En weet je, dat is ook gelijk de charme van het leven. 

Ik ben blij om weer naar huis te gaan. Het is genoeg zo. Dus nu in de douche, rugzak inpakken, ontbijten en nog even door de stad banjeren om om half 1 vanmiddag naar het vliegveld te gaan. Door het tijdverschil van 7 uur ben ik morgenmiddag weer thuis. 

Dat was het dan. Peru was een supermooie ervaring. Ik heb nog steeds het gevoel dat alles 10x zo heftig binnenkomt qua gevoel. Erg mooi. Meer foto's vind je hier.

Sjamaan in het bedrijfsleven

Een Sjamaan in het hedendaags bedrijfsleven bestaat niet als officiële titel. Maar wat mij betreft zou het zo mogen. Ja ik weet dat ik me op glad ijs begeef. Sjamanisme vinden veel mensen eng, new age-achtig, raar en nog veel meer woorden. Ik kan me er ook iets bij voorstellen als je ziet hoe Sjamanen 'opgeleid' worden. Of ze worden door de bliksem geraakt of op een andere manier lopen ze verwondingen op. Nu schrijf ik toch bijna 'verwonderingen' op. En misschien past dat beter. Ach, even to the point.

Hoe past een Sjamaan in het bedrijfsleven?

Nou in ieder geval niet met ratel, drum en planten. Alhoewel het in sommige bedrijven zeker niet zal misstaan. Van oorsprong - en nog steeds bij inheemse volkeren - is een Sjamaan een genezer. Hij of zij brengt balans door contact te maken met de energie van de stam of de persoon. De Sjamaan 'ziet' waar de zware energie zit. En 'heelt' de plek met lichte energie. Maar de Sjamaan is ook de 'storyteller' en brengt de verhalen van het begin der tijden. Hoe de mensen en dieren op de Aarde kwamen. De Sjamaan staat zeer dicht bij de natuur en heeft ook respect voor de krachten - meetbaar en niet meetbaar - die aan de basis staan voor al onze levensondersteunende processen. Snap je het al een beetje? Zie je ook de overeenkomsten met jouw bedrijf?

Nu de vertaling naar het bedrijfsleven

De omzet loopt terug, communicatie onderling is slecht en de de leidinggevenden doen maar wat. Klanten en personeel is ontevreden. Het ziekteverzuim is hoog. Er zal vast iets herkenbaar zijn in voorgaande opsomming, denk ik zo... De Sjamaan komt naar het bedrijf en gaat kijken naar hoe het is gesteld met de focus (missie/visie), het verhaal van het bedrijf (waarden en beleving), het respect voor alle ondersteunende processen en de onderlinge wederkerigheid. Zou net zo goed een consultant of adviseur kunnen zijn. Met 1 belangrijk verschil. De mens in relatie tot zijn omgeving staat centraal. Waar zit de angst bij de mens in het bedrijf en hoe levert dat een bijdrage aan het 'uit balans' zijn van de onderneming.

De Sjamaan als consultant?

Een naam als consultant zou ik zeker niet verbinden aan het Sjamanisme. Maar veel zaken komen overeen. Voor mij is de Sjamaan iemand die zelf ervaren heeft hoe het is om uit balans te zijn in een specifieke omgeving. Heeft 'verwondingen' opgelopen. En is daardoor gegroeid. Heeft een mate van rust en stilte gevonden waardoor hij of zij direct door de kern kan komen. De sjamaan brengt de voor het bedrijf belangrijke rituelen terug. Maar ook het respect voor de klant. Doet het bedrijf nog wel de dingen die waarde toevoegen aan het product dat de klant afneemt. Of zijn we teveel in onszelf gekeerd?

Leanfulness

Zelf heb ik 3 jaar training mogen ontvangen in het sjamanisme. En na een periode van 7 jaar met NLP te hebben gewerkt in combinatie met mijn ondernemerschap en ervaring in marketing en sales zie ik de kracht ervan. Ik merk hoe de rust mij een kracht geeft om in actie te komen en te blijven. Ik noem dat een staat van leanfulness. Een staat van dynamische rust. Ook in jouw bedrijf kan dat. Binnenkort meer artikelen over hoe dat te bereiken.

Dood. Een nieuwe fase

Onlangs werd ik weer bevestigd in de gedachten die ik zelf heb over de dood. Vaak een onderwerp wat niet zo makkelijk ligt. Voor mij is de dood een nieuwe fase in de ontwikkeling. Niet dat ik plannen heb in die richting hoor.

Kijk naar de geschiedenis. Naar Egypte. Waarom deden ze zoveel moeite om hun doden goed te behandelen? Maar ook de Indianen en de Hindoes. Allemaal hadden ze wel iets met ‘de volgende fase’, het hiernamaals of andere gedachten die het doodgaan anders bekijken dan wij in de Westerse wereld. Waar je snel ‘opgeruimd’ moet zijn.

Vorige week kreeg ik de visie van de Inca’s. Volgens deze visie krijg je tijdens de conceptie je Lichaam. En dat trekt jouw Ziel en Geest aan. Vervolgens leef je je leven. Kausay Puriy noemen ze dat in Quechua, de oude taal van de Inca’s. En dat betekent ‘het lopen van de levende energie’. Wij noemen het leven.

Vervolgens heb je dan je eindbestemming bereikt. En ga je dood. In de Inca traditie, blijf je nog 8 dagen in deze wereld. Je lichaam ligt in de kamer en na die 8 dagen worden je kleren en jijzelf gewassen. Om het te ontdoen van alle energiestrengen.

In die 8 dagen gaat je Geest ‘onafgemaakte’ zaken afmaken. De Ayni herstellen. En Ayni staat voor spirituele wederkerigheid. Ayni is in deze traditie bijzonder belangrijk. Het kan zijn dat je Geest dus iemand gaat helen, of gaat vervelen met als doel deze Ayni te herstellen. En zo kom je altijd in de ‘Hanaq Pacha’. De hogere wereld (of ook wel Hemel). de Inca’s hebben geen zondaars en mensen die naar de Hel gaan.

Ik vind een zeer interessante gedachte. En het maakt mij nog bewuster van het leven in balans. In balans met mijn eigen doelen, visie en waarden. Maar ook in balans met mijn omgeving.

Win/Win Plus

We kennen allemaal wel de term 'Win/Win'. Nou, ik wil daar iets aan toevoegen. De PLUS! Ik las namelijk een verhaaltje over twee Sjamanen die een wedstrijd aan het doen waren. Wie zou het sterkst zijn. Op het eerste gezicht vond ik dat een beetje raar. Een wedstrijd. Waarom niet gewoon 'in harmonie' met elkaar.

Maar goed. Uiteindelijk werd er 1 Sjamaan de winnaar. Zijn kracht was de grootste. Maar nu komt het... In deze traditie is het gebruikelijk dat hij die wint, verplicht is de ander te vertellen hoe hij gewonnen heeft. En... dat is niet alles. Hij moet ook nog eens de ander helpen een hoger niveau te bereiken. Ik vond dat echt de overtreffende trap van Win/Win. Als je in onderhandeling bent, of sowieso beter bent dan verplicht je jezelf de ander te helpen hetzelfde niveau te bereiken. Leuk!